Sunny Side feedback

Voltamos a casa despois dunhas intensas xornadas de traballo no Sunny Side of the Doc (La Rochelle, Francia).

sunny side feedback

Juan Lesta no stand Docs From Spain

Foron días de reunións, debates, pitchings, cócteles, reunións, proxeccións, charlas e máis reunións. Resultou realmente interesante comprobar as dinámicas actuais do mercado audiovisual, e ver a incrible saúde da que goza a produción de documentais internacionalmente. Como resumo, presenciamos proxectos ambiciosos, de grande calidade técnica e artística, na súa maioría coproducións entre varios países.

sunny side feedback

Flyers de Versogramas

O máis salientable, decatarse do enorme apoio das televisións nacionais e internacionais ó documental: máis dun slot para documentais de diversa duración e temática, departamentos especializados, coprodución e adquisición habitual de contidos, mesmo unha búsqueda activa de proxectos, denotan o mimo co que se trata a estas producións. Todo isto, por suposto, contribúe á creación dun público que consume e demanda documentais, e por tanto xustifica a súa viabilidade.

Pola nosa parte, volvemos cunha cantidade inxente de información que procesar, moito para aprender, e moitos contactos interesantes cos que manter relación. Agardamos poder contarvos novidades pronto!

Versogramas no Sunny Side of the Doc

versogramas sunny side of the doc

Versogramas viaxa a La Rochelle! Esta semana participaremos no festival e mercado internacional Sunny Side of the Doc. Poderedes atoparnos no pabellón “A9-Cinema from Spain”, baixo a marca “Films from Galicia”.

Será unha semana estupenda para coñecérmonos, intercambiar informacións sobre actuais e futuros proxectos, e aprender das tendencias do mercado internacional de documentais.

Je tourne mon visage vers vous – Veronique Sapin

“O meu nome é Ser Humano. Teño o dereito a decidir todo na miña vida, xusto coma ti, simplemente porque é o normal. Non?” Con esta desafiante pregunta introduce a artista multimedia e comisaria Véronique Sapin o seu videopoema “Je tourne mon visage vers vous” (Volvo o meu rostro cara a ti).

Je tourne mon visage vers vous - Veronique Sapin

“Volvo o meu rostro cara a ti. Non hai motivo para desconfiar de ti, porque es un ser humano coma min.” En palabras de Véronique Sapin:

“Así é como imaxinamos o que sería a forma máis elevada de relacións entre seres humanos. Mais estamos lonxe dese ideal. Escollín falar sobre un deses actos que levan á humanidade á regresión cara á animalidade: os ataques con ácido. Este é un crime cunha acusada marca de xénero. Mulleres e nenas son vítimas nun 75-80% dos casos. Un 30% das vítimas femininas son menores de 18 anos. Rexístranse 1.500 casos arredor do mundo cada ano. Pero o máis común é que permanezan sen denunciar, na súa maioría. Moitas vítimas teñen medo de denuncialo á policía por teren pavor ás represalias. Os ataques con ácido están aumentando”.

Algo tan sinxelo como volver o rostro cara á persoa que nos fala, un xesto tinguido dun branco sobreexposto que simboliza a inocencia, é a base deste videopoema tripartito. O texto inicial, unha declaración igualitaria de dereitos e realidades (“O meu nome é ser humano”), desplázase baixo a figura feminina do fondo. O nó é unha sucesión dos efectos do ácido sobre a pel. Mais ó final, o mesmo texto do inicio transfórmase (“O meu nome é Muller”) sinalando exemplos concretos de mulleres, relatos da experiencia terrorífica de sufriren un ataque con ácido. A brutalidade desas palabras ocupa a pantalla e, coma na realidade, acaba erosionando por completo o rostro. Ata que non queda nada, un espazo vacío, negro.

The mantis shrimp – Dave Richardson

The mantis shrimp, de Dave Richardson, é unha explosión de estímulos multisensoriais.

Mantis shrimp Dave Richardson

Lembramos escenas repletas de cores, lembramos xestos, lugares, obxectos, sons, olores. O recordo tamiza esas imaxes dunha luz particular. Unha luz que nunca reproduce a viveza orixinal do momento. Os humanos temos 3 conos receptores de luz: vermello, verde e azul. Unha bolboreta ten 8. Hai un crustáceo, o mantis shrimp, que ten 16 fotoreceptores nos ollos. Quen os tivera, aínda que só fose para poder apreciar as complexas variacións de cor dunha camisa amarela, unha lembranza do pasado.

Así fala o poema de Dave Richardson sobre a nostalxia e o desexo de abrazar a cor. Un desexo que se traduce nunha imaxe vibrante: texto sobreimpreso en imaxe, formas danzantes de cores, ilustración, fotografía, texturas, superposicións, animacións… e un ambiente sonoro no que domina unha voz enlatada no pasado, arrodeada de efectos sonoros. The mantis shrimp é un dos primeiros videopoemas que descubrimos, e a sensación de abraio aínda permanece.